Magazines / Nr 03 2016

Nr 03 2016

Accident waiting to happen

Cijfers zijn mooi, tenminste als ze iets betekenen. Niet dat we er persoonlijk veel belang aan hechten of dat we van mening zijn dat ze altijd boekdelen spreken, maar toch… Soms is een cijfer een symbolische beloning voor een grote hoeveelheid werk en toewijding. Bij het ter perse gaan van deze editie konden we een bescheiden blijk van tevredenheid dan ook niet onderdrukken. GWW nummer 25 is een feit!

Al 25 nummers lang houden we de vinger aan de pols van de wegenbouw- en infrastructuursector, volgen we de actualiteit op de voet en trachten we de interessantste topics verder uit te werken in onze goed gelezen artikels. Een thema dat de voorbije weken (eens te meer) in het middelpunt van de belangstelling stond, was de hardnekkige wateroverlast waarmee sommige delen van ons land plots te kampen kregen. Lenteonweders zorgden lokaal voor een enorme hoeveelheid neerslag op korte tijd, met alle gevolgen van dien. Het West-Vlaamse Roeselare verzoop zowat, het Vlaams-Brabantse Rillaar kreeg te maken met een modderstroom en heelder straten in midden-Limburg kwamen onder water te staan. Ook voorbij de taalgrens was het hier en daar kommer en kwel – het centrum van toeristische trekpleister Durbuy leek eerder op een kolkende rivier dan op een idyllische dorpskern.

Het KMI catalogeerde de situatie als ‘zeer uitzonderlijk’ vanwege de excessieve neerslaghoeveelheid die volgens de be- staande statistieken slechts eens om de 150 jaar voorkomt. Helaas is het inmiddels overduidelijk dat de opwarming van de aarde ervoor zorgt dat dergelijke ‘uitzonderingen’ meer en meer regel worden. Binnen de wegenbouwsector neigt men dan ook eerder naar een ‘accident waiting to happen’. Al jaren kloppen specialisten immers op dezelfde nagel: het exponentieel groeiend aandeel verharding – een voetbalveld per dag – zorgt ervoor dat regenwater niet meer naar behoren kan weg- vloeien of in de ondergrond kan dringen, waardoor rioleringen overbelast geraken en de enorme toevloed op piekmomenten niet meer kunnen opvangen. Zoals prof. Dr. Anne Beeldens (OCW, AB-Roads) het verderop in dit nummer treffend formuleert, is een van de broodnodige remedies het plaatsen van waterdoorlatende bestrating: “De noodzaak aan geïntegreerd waterbe- heer in nieuwe projectontwikkelingen is duidelijk. De nieuwe vormen, kleuren en maten van waterdoorlatende verhardingen laten bovendien toe om te spelen met ruimtes en zo het esthetische aan het functionele te koppelen.”

Het is geweten, maar toch laten we ons vangen. Proactiviteit en langetermijndenken zijn nu eenmaal theoretische modever- schijnselen die helaas te weinig in de praktijk worden gebracht. Pas wanneer het kwaad geschied is, schieten we in actie. Na een zoveelste geval van wateroverlast is de gedachte dat lukraak verharden geen goed idee is stilaan mainstream geworden. Zelfs onze weerman Frank Deboosere haalde het aan in een van zijn commentaren: “Het gaat om een typisch Belgische zomer. Het probleem is eigenlijk dat het regenwater niet meer kan wegvloeien. Het beton is eigenlijk de boosdoener.” Moge het besef nu algemeen doordringen, zodat we rampen zoals deze voortaan kunnen vermijden. Aan de wegenbouwsector en de academische wereld heeft het alvast niet gelegen… Hopelijk zijn ook de opdrachtgevende besturen nu definitief wakker geschud.

Veel leesplezier

Tim Janssens

Ik wil graag een proefexemplaar of abonnement.

Ik wil graag een: